Je T'aiMe's profile~ W e l L C o M e To My...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 26 พร้ำเพ้อ ไปวันๆเหงาจังเลย น่าเบื่อมากมาย พรุ่งนี้ต้องเสียความขาวเเล้ว
เซ็ง 55+
------------------------------------------------
มาเล่านิทานกันดีกว่า แก้เหงา เพื่อให้หายคิดถึง
ในวันที่ เช้าสดใส พร้อมกับชุดนักเรียนตัวใหม่ เพราะว่าฉันได้เรียนที่ใหม่ไง เด็กม.1อย่างฉัน
วันแรกเข้าไปโรงเรียนนี้ เราไม่รู้จักใครเลย อยู่คนเดียว
จนขึ้นชั้นเรียน ก็มีการเลือกหัวหน้าห้อง แนะนำตัวว่าชื่ออะไร มาจากไหน
หลังจากมีการแนะนำตัวเสร็จ ก็เริ่มมีการพุดคุยกันแล้ว เพราะว่าคนส่วนใหญ่ในห้องนี้อ่ะ เป็นเด็กที่เคยเรียนที่เดียวกัน
อ่อ ลืมบอกชื่อ เราชื่อ ข.ไข่ เพื่อนๆก็จะมาคุยกับเราเยอะมากเพราะ เรายิ้มง่ายๆคุยเก่ง ตามที่เขาบอกนะ
อยู่มาที่นี่ก้อมีการบ้านเยอะขึ้นมาก กิจกรรมก็เยอะมาก แต่ความสัมพันธ์ในห้องก็คุยกันเกือบหมดห้องแล้วล่ะ
มีบางคนที่ยังเลย เพราะเหมือนเขาจะไม่ชอบเราเลย ทั้งๆที่ทำงานร่วมกันเยอะเหมือนกันนะ เป็นกลุ่มผู้ชายที่จะมี 5 คน
เราคุยเกือบครบแล้วล่ะ มีคนเดียวที่ยังไม่ได้คุย กลุ่มนี้จะมีชื่อว่า เต้ ฟิต เป้ ตาม เฟริส คนที่เรายังไม่ได้คุยคือ เต้
เราก็อดหมั่นไส้ไม่ได้ ทำเป็นหยิ่งคิดว่าหล่อไง (แต่ก็น่ารักดี) มีแต่คนชอบเยอะมาก แกป๊อบมากเลยล่ะ
มีวันหนึ่งเพือ่นสนิทนายเต้ คืออ้ายฟิต มันชอบมาแกล้งคุยกะเรา แลวก็หันไปหาเต้ แล้วบอกว่าไปอะไร เรียกเฉยๆ
ไอ้เราก็อดแปลกใจไม่ได้มาเรียกทุกวัน จนสุดจะทนเลยถาม มันก็บอกว่าไม่มีอะไรเจงๆ แบบเป็นการลับๆ
จนในที่สุดฟิตก็บอกเรา ทำกับเราอึ้งไปหลายวัน ว่าจริงหรอ ไม่น่าเชื่อ คนในห้องรู้กันหลายคนแล้วแต่เราไม่รู้เลย
พวกเพือ่นๆในห้องเลยแกล้งให้เราทำอะไรๆด้วยกันหลายอย่าง สารพัด จนนายเต้พูดเป็นสักที
พักหลังๆในห้องเริ่มมีล้อบ้าง เพราะเห็นเรา 2 คนนั้นสนิทกันมากขึ้น จนเริ่มว่าตัวติดกันอย่างกับปลาท่องโก๋เลยล่ะ
แต่จริงๆแล้วเรา ยังคงเป็นแค่เพื่อนเท่านั้น
หลังสอบปลายภาคเทอม 1 เสร็จ นายเต้เพื่อนรักของฉัน ก็บอกว่าสอบเสร็จไปกิน ซาเว่นเซ่นกันมั๊ย เด๋วเลี้ยง
อย่างเราไม่เคยพลาดของฟรี เขาดูแปลกๆไป ไม่สบตา แล้วก็พูดเมื่อเรากินเสร็จ เพียงคำเดียวว่า เราชอบเธออ่ะ
ทั้งสอง นิ่งเงียบไป มีเพียงเราที่บอกว่าไปจ่ายตังกันเถอะ เด๋วกลับบ้านไม่ทัน แล้วเต้ก็เดินมาส่งที่ท่าทาง แต่ระหว่างทาง
ไม่มีคำพูดในๆของคน 2 คน จนก่อนที่เราจะขึ้นรถเรายื่นกระดาษ 1 ใบให้กับ นายเต้ แล้วบอกว่า เอาไปอ่านที่บ้านนะรู้เปล่า
ถ้าอ่านก่อนโดนเตะ เคป่าว เต้ก็ได้แต่พยักหน้า
เวลา 20.00 นได้ เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น เราก็ไปรับ เสียงที่คุ้นหูทุกวัน ก็บอกว่า ขอบใจมากเลยนะ แล้ววางหู เราก็ได้แต่แอบอมยิ้ม
เช้าวันรุ่งขึ้นมีกิกรรมที่ต้องไปโรงเรียน ไม่ใช่เราหรอกแต่เป็นนายเต้ เขาจะสอบอะไรสักอย่างเกี่ยวกับภาษาอังกฤษ ตานี่สุดยอดเลยล่ะ
ท๊อปภาษาของสายชั้น เราคุยกับโทรศัพท์เกือบทุกวัน บ้านนะ(ตอนนั้นมือถือยังไม่มี) เราตั้งชื่อให้กันและกัน ว่า
นายเต้อ่ะเราเรียกเขาว่า นายง๊องแง๊ง เพระเขาง๊องแง๊งๆยังไงม่ายรู้ ส่วนเราโดนเรียกว่า น๊อมแน๊ม เราก็ถามว่าทำไม เขาบอกว่า เหมือนจะเรียบร้อยแต่ไม่ใช่ไง
จนเปิดเทอม 2 เพือ่นๆเริ่มรู้ข่าวจากไหนก็ไม่รู้สงสัยจาเพื่อนชี้นายเต้เขาล่ะอ้ายฟิต
ทำให้แฟนคลับนายเต้พากันเกลียดฉัน ไม่ชอบฉัน หาว่าไปแย้งของเขา สะงั้นล่ะ ม่ายได้หล่อรายเลยอีตาเต้เนี้ย
คืนหนึ่งเสียงโทรศัพท์ดังกะต้องเป็นนายเต้ แต่กลับกลายเป็นพี่ชายคนหนึ่งที่โรงเรียน ชื่อพี่ต้น ซึ่งเป้นพี่ชายของเต้เขา
เราคุยกันบ่อยที่โรงเรียน เรพาะอยู่ชมรมเดียวกันคือบาส พี่เขาเป็นประธานชมรม เลยคุยกันบ่อย แต่ก็งงที่พี่เขาโทรมา แต่ก็ไม่คิดอะไรอยู่แล้ว
เขาโทมาเกือบทุกวัน หลังที่เต้โทรมา เรื่องนี้เราไม่ได้เล่าให้เต้ฟัง แต่เราก็ยังมีความสุขกันดี
จนวันหนึ่งมีคนไปเล่าให้เต้ฟังเรื่องที่ในชมรม เห็นเราคุยกันบ่อยมาก เต้ก็ถาม เราก็ตอบว่าคุยกันเฉยๆ พี่นายนะ
เราไม่คุยกัน แล้วก้อกลับมาคุยกัน แล้วพักหลังๆก็เริ่มมีการงอลกันบ้าง น้อยใจกันบ้าง ทำให้ งอลกันบ่อยมากขึ้น
จนวันนั้นเต้บอกว่าจะมารับที่ชมรมนะ เราก็ตกลง พักหลังๆเราพยายามห่างจากพี่ต้น ให้มากที่สุด
แต่ก็ไม่วายที่พี่ต้นจะเข้ามาคุยบังเอิญเข้ามาเห็นที่เราคุยกัน เต้เดินหนีแต่เราตามไปก็ไม่เจอเป้นครั้งที่เราโกรธกันนานที่สุดเลยล่ะ 2 สัปดาห์เชียวนะ
แต่ 2 สัปดาห์นั้น เต้พาคนที่จีบเต้มาเดินด้วยกันแทบไม่ซ้ำหน้า เราร้องไห้ทุกวันต้องปรึกษาฟิตเพื่อนยาก
เป้นเพียงคนเดียวที่ช่วยให้เต้กลับมาเหมือนเดิม กลับมาคุยเหมือนเดิม จนทำให้ฉันต้องเลิกความสัมพันธ์เรากะพี่ต้น เหมือนกับว่า เรากำลังมีใจให้
เจอพี่ต้นต้องหลบเสมอ ไม่พูดคุยใดๆ
วันที่ฝนตก เมฆครึ้ม น่ากลัวมาก วันนั้นนัดกะเต้ว่าจะไปกินไอติมกระทิในตลาดกัน ฉันรอที่ชมรมฉันเรพาะว่าไม่มีร่ม เต้จามารับเพราะมีร่ม
แต่ก่อนที่เต้มาพี่ต้นเดินมาหาฉันแล้ว ถามว่า ทำไมต้องหลบ หนีหน้ากันด้วย เราได้แต่อึ้งในคำถาม แล้วพี่ต้นเข้ามากอดฉัน ฉันอึ้ง มาก
ความบังเอิญเกิดอีกครั้งเมื่อเต้เข้ามาเห็น แล้วเดินมาต่อยหน้าพี่ต้น เราก็อึ้งอีก แล้วหันมาบอกกับเราว่า ไหนว่าไม่มีอะไรกันแล้วทำไมเป็นแบบนี้
คำพูดเล่านั้น ทำให้ฉันร้องไห้ ฉันไม่ตอบคำถามใดๆทั้งสิ้น พี่ต้นเข้ามาขวาง แล้วหันไปบอกอีกทีว่า มึงกลับบ้านไปสะ บ้าใหญ่แล้ว เต้สวนขึ้น ถึงกูบ้า กูไม่เคยแย่งของใคร
แล้วเต้ก็หันบอกเราว่าเราเลิกกันเลยนะ จบกันสะ เราบอกอย่างเดียวไม่นะเรารักนายนะ เต้ คนนักกันทำแบบนี้หรอ เรา นายกำลังเข้าใจผิด พี่ต้น เข้าใจถูกแล้ว
เต้กำหมัดที่จะต่อยอีกรอบ เราต้องเข้าห้าม เต้มองหน้าเราแล้ววิ่งไปพร้อมทั้งสายฝนที่โปรยลงมา เต้วิ่งออกห่างไปเรื่อยๆ จนหัวใจฉันจะแตก ขาที่ยืนเริ่มอ่อนมานั่งกับพื้น
แต่ฉันก็ตัดสินใจที่จะวิ่งตามไป แต่มันก็สาย สายไป เต้วิ่งข้ามถนนแล้วรถเก๋งที่ผ่านมาเข้าชนร่างของเต้ เด็กหญิงที่ยืนตรงหน้า สิ่งที่เห้นข้างหน้าทำให้กริ๊ดร้อง เข้าไปหา
ได้แต่กอดร่าง แล้วพร่ำว่าขอโทษๆๆๆๆๆ ซ้ำๆๆ แต่คำตอบที่กลับมาเสียงเบามา พร้อมรอยยิ้มเลือนลางบอกว่า เขาไม่โกรธนะ เขาหึงมาก อย่าลืมไปเปิดนะอยู่ที่กระเป๋าน๋อมแน๊มนะ
รู้ป่าว และประโยคสุดท้าย ง๊องแง๊งรักน๋อมแน๊มนะ ร่างนั้นหลับตาลง รอยยิ้มที่มีลักยิ้มแก้มหายไป เสียงที่ตามมาคือพี่ต้นที่มาอุ้มร่างน้องชายไปโรงพยาบาลส่วนฉันได้แต่พูดว่า เราขอโทษๆๆๆ
คล้ายคนบ้า เพื่อนๆที่รู้จักฉันก็เข้ามาดูอาการฉัน
หลังจากที่งานของเต้ ผ่านไป ห้องดูเงียบลง โต๊ะด้านหลังที่เคยมีเด็กหนุ่มน่าตาน่ารัก นั่งอยู่ตรงมุมห้อง
เขาไม่ได้มานั่งอีกแล้ว ฉันได้แต่หันไปมองเสมอ บางทีก็ไปนั่งแทนที่เขา
วันๆที่ฉันมาโรงเรียนฉันแทบไม่สนทนากับใคร นอกจากฟิตที่ชวนคุยเวลานั่งหลังห้อง
เราเปิดอ่านซีดีที่นายเต้ทำไว้เป้นเพลง เธอจะอยู่กับฉันตลอดไป ฉันฟังที่ไรร้องไห้ทุกครั้ง
คิดถึงนายจังรู้ป่าว มันนานแค่ไหน วันเวลาจะเปลี่ยนไป แต่หัวใจฉันไม่เคยลืมเลยนะ
วันวานในอดีตที่มีสุข ทุกข์ ปะปนไป แต่ก็ยังมีความสุขแม้จะทะเลาะกัน อย่างน้อยฉันก็เห็นเธอ
รอยยิ้ม คำพุดที่สุภาพ นุ่มนวล
จำไว้นะฉันจะไม่ลืมเธอ รักนายนะ
-----------------------------------------------------------------------------------------
โอ้วๆๆๆ เศร้าป่าว เราเศร้ามาก เฮ้ย *เธอจะอยู่กับฉันตลอดไป เราต่างผูกพันด้วยรัก นานเท่าไรไม่ลืมเลือน ความทรงจำจะย้ำและช่วยเตือน เราต่างผูกพันด้วยรัก ตลอดไป *
-----------------------------------------------------------------------------------------
" ถ้าหากฉันเสียเธอไป อะไรๆก็ไม่มีความหมาย
และมันไม่อาจคืนย้อนเธอมาใหม่
คงไม่เหลือความต้องการต่ให้สักเท่าไร
อะไรคงไม่น่าสนใจ ไม่มีความหมาย โลกที่ไม่มีเธอก็เหมือนไม่มีใคร
อยากจะขอให้เธอเปลี่ยนใจได้มั๊ย ช่วยอยู่กับฉันได้มั๊ย หากว่าฉันยังมีความหมาย "
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://jetaime-sky-imagine.spaces.live.com/blog/cns!FC57D005D79465A5!720.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
